KOLPOSKOPIA & VULVOSKOPIA

Kolposkopia (gr. kolpos – pochwa, scopeo – patrzę) jest znakomitą metodą diagnostyczną pozwalającą przy założonym do pochwy wzierniku oglądać szyjkę macicy i ściany pochwy. Stosując na błonę śluzową odpowiednie odczynniki – roztwór kwasu octowego (łac. acidum aceticum , ang. acetic acid – AA) lub mlekowego i płyn Lugola (roztwór jodu w jodku potasu) – tzw. próba Schillera i obserwując zachodzące reakcje lekarz-kolposkopista jest w stanie rozpoznać między innymi tzw. subkliniczną infekcję HPV, określić rodzaj choroby przez te wirusy wywołanej, jej zasięg i zaawansowanie oraz wykonać biopsję celowaną, to znaczy z miejsca najbardziej chorobowo zmienionego pobrać wycinek do badania histopatologicznego, celem ustalenia ostatecznego rozpoznania, to jest typu choroby i jej zaawansowania. Właśnie koloposkopia poprzez możliwość wykonania biopsji celowanej przez doświadczonego kolposkopistę ma tak olbrzymie znaczenie, gdyż pobranie wycinka z miejsca oddalonego o dosłownie parę milimetrów od tego „najbardziej chorego” skutkuje innym rozpoznaniem histopatologicznym, fałszywie „optymistycznym”, nie oddającym stanu faktycznego, a więc rzeczywistego stopnia zaawansowania choroby. Jeżeli wykonujemy kolposkopię sromu czyli vulvoskopię (łac. vulva – srom), stosujemy również roztwór kwasu octowego tylko o wyższym stężeniu oraz wodny roztwór błękitu toluidyny (test Collinsa).

DIAGNOSTYKA I LECZENIE NADŻEREK SZYJKI MACICY

Pojęcie nadżerki (nadżerki prawdziwej) oznacza w medycynie płytki ubytek błony śluzowej na skutek toczącego się procesu zapalnego czy nowotworowego. Głęboki ubytek nosi nazwę wrzodu (owrzodzenia). To, co obserwujemy na szyjce macicy, a dokładnie na tarczy części pochwowej szyjki macicy (część nadpochwowa szyjki macicy, jak sama nazwa wskazuje, znajduje się powyżej światła pochwy), i co otacza ujście zewnętrzne jej kanału, widoczne jest jako zaczerwienienie (erytroplakia). Zjawisko to nazywane było również nadżerką gruczołowa. W istocie, zgodnie z prawdą nie ma ono nic wspólnego z nadżerką. Badanie kolposkopowe pozwala postawić dokładną, prawidłową diagnozę. Jest to najczęściej ektopia gruczołowa. Pojęcie ektopii oznacza prawidłową tkankę zlokalizowaną w nieprawidłowym miejscu. I tak dla przykładu ciąża, która powinna znajdować się i rozwijać w macicy, jeśli znajdzie się np. w jajowodzie, będzie nosiła miano ciąży ektopowej (pozamacicznej). Tak więc tzw. „nadżerkę” czyli ektopię gruczołową szyjki macicy tworzy nabłonek gruczołowy obecny normalnie w kanale szyjki. Gdy granica międzynabłonkowa (między kanałowym nabłonkiem gruczołowym a pokrywającym ściany pochwy i część pochwową szyjki macicy nabłonkiem wielowarstwowym płaskim) zamiast przebiegać na powierzchni tarczy w bezpośrednim sąsiedztwie ujścia zewnętrznego kanału szyjki, leży na obwodzie tarczy, widoczny na jej powierzchni czerwony nabłonek gruczołowy tworzy właśnie ektopię gruczołową, widoczną w badaniu we wzierniku jako erytroplakia (przedmiot naszych rozważań – „nadżerka”).


POŁOŻNICTWO

OPIEKA W CIĄŻY PRAWIDŁOWEJ I POWIKŁANEJ

Opieka lekarska nad kobietą w ciąży jest dla lekarza – położnika wielką satysfakcją. Obserwacja fenomenu natury, jakim jest rozwój dziecka w łonie matki, dostarcza lekarzowi wiele przyjemności i pozytywnych refleksji na temat tego, nie do końca jeszcze poznanego, cudu natury. Jeśli jeszcze z kobiety emanuje jedyny w swoim rodzaju blask radości macierzyństwa, spotkania takie mogą być nie tylko twórcze, ale i bardzo bogate w pozytywne emocje. Zwłaszcza nieustający podziw wzbudza zdolność kobiety do szybkiego zachodzenia zmian w jej organizmie, postępująca adaptacja do potrzeb rozwijającego się dziecka. Fenomen potwierdzający niesamowitą siłę biologiczną kobiety, będący całkowitym zaprzeczeniem potocznego określenia „słaba płeć”.

W przypadku kobiety zdrowej, gdy nie stwierdzamy obciążeń zdrowotnych ani wynikających z przeszłości ani aktualnie obecnych, schemat opieki jest stosunkowo prosty, opracowany i rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne wraz z panelem dodatkowych badań laboratoryjnych. Nie znaczy to jednakże, że wizyta kontrolna u lekarza jest tylko czynnością administracyjną. W każdym przypadku badanie lekarskie winno być wnikliwe i potwierdzające prawidłowy przebieg ciąży.

Opieka nad kobietą z ciążą powikłaną jest szczególnie indywidualizowana w sposób adekwatny do rodzaju powikłania. Mamy pełną świadomość tego, że ciąża wysokiego ryzyka jest często dużym wyzwaniem dla położnika i musi być prowadzona ze szczególną troską. Stała dyspozycyjność i zaplecze środków technicznych (KTG, USG) oraz laboratoryjnych są nam w tym wypadku bardzo pomocne. Korzystamy w takich wypadkach również, w miarę potrzeb, z pomocy naszych znakomitych kolegów konsultantów. Często zindywidualizowana opieka ambulatoryjna wystarcza. Jeśli potrzebna jest hospitalizacja w oddziale patologii ciąży, nie wahamy się tam pacjentki skierować.

NIEINWAZYJNA DIAGNOSTYKA PRENATALNA

Nieinwazyjna diagnostyka prenatalna dotyczy określenia ryzyka wystąpienia u dziecka najczęściej spotykanych wad genetycznych – aberracji chromosomalnych, występujących pod postacią zespołu Downa (mongolizmu) i zespołu Edwardsa, a także otwartej wady cewy nerwowej (ośrodkowego układu nerwowego – OUN).

KARDIOTOKOGRAFIA (KTG)

Kardiotokografia jest metodą jednoczesnej rejestracji czynności serca płodu za pomocą głowicy ultradźwiękowej (kardio) oraz napięcia macicy przez powłoki brzuszne za pomocą przetwornika elektromechanicznego (toko) z zapisem na papierowej taśmie (grafia). Badanie to wykonywane jest zwykle w III trymestrze ciąży ze wskazań lekarskich, a także w trakcie porodu jako metoda wyrywkowego (przesiewowego) kontrolowania prawidłowości stanu dziecka. W przypadku porodu kobiety z ciążą wysokiego ryzyka oraz w razie wystąpienia zaburzeń przebiegu porodu, nadzór kardiotokograficzny porodu może być stały.

LECZENIE NIEWYDOLNOŚCI SZYJKI MACICY

Niewydolność szyjki macicy, a właściwie niewydolność cieśniowo-szyjkowa polega na osłabieniu działania „aparatu zamykającego” szyjkę macicy i w konsekwencji zagrożeniu poronieniem lub porodem przedwczesnym. Może być konsekwencją przebytych rozległych zabiegów na szyjce macicy, licznych porodów połączonych z urazami szyjki, wad anatomicznych macicy. Może mieć też charakter pierwotnej dysfunkcji. Klasyczne leczenie niewydolności cieśniowo-szyjkowej polega na założeniu na szyjkę macicy czasowego szwu okrężnego, który poprzez zaciśnięcie tę szyjkę zamyka. Szew zdejmuje się po donoszeniu ciąży lub na początku porodu. Czasem trzeba go zdjąć wcześniej, gdy występują komplikacje. Trzeba podkreślić, że wdrożenie leczenia niewydolności cieśniowo-szyjkowej pod postacią założonego na szyjkę szwu okrężnego (czyli, jak to się często mówi – podszycia) bądź pessarium nie zwalnia kobiety z konieczności prowadzenia bardzo oszczędzającego trybu życia.

 

Endokrynologia – nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach zwierzęcych i ich działaniu. Jako dziedzina medycyny, zajmuje się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego (zaburzenia wydzielania hormonów), np.: przysadki mózgowej, tarczycy, nadnerczy, jajników.

Lekarz endokrynolog zajmuje się leczeniem chorób i zaburzeń, mających swoje źródło w nieprawidłowym funkcjonowaniu gruczołów wydzielania wewnętrznego i hormonów. Diagnozuje i leczy choroby związane z nieprawidłową gospodarką hormonalną, jak np. choroby tarczycy, choroby nadnerczy, otyłość, cukrzycę, miażdżycę tętnic, nadciśnienie tętnicze czy zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej.

W naszej placówce lekarz endokrynolog wykonuje:

  • pełną konsultacje endokrynologiczną
  • konsultację wyników badań zleconych przez specjalistę
  • dobranie odpowiednich leków